mei 22, 2026 Dag 359 Nieuw-Zeeland De verloren sleutel “O,” zegt Uwe, als we lunchen in Albert Town. “Het slechte weer begint niet vrijdag pas, maar morgenmiddag al.” Zo worden die 150 kilometer naar Haast vóór de regen wel even een uitdaging. Tijd om te gaan. Ik voel in mijn zak. Normaal voel ik daar de fietssleutel, nu zit daar niks. Net de papiertjes […]
mei 22, 2026 Dag 358 Nieuw-Zeeland In pluche naar Queenstown De motor valt stil. En daar liggen we dan, midden op een zo goed als leeg meer, onderweg naar Queenstown. Achter ons op het dek zitten twee vrouwen met roodgelakte nagels en frisgewassen haar, onder een pluche dekentje. Lekker warm, zo te zien. Zodra de kapitein begint te vertellen over de gletsjer, springen ze op […]
mei 16, 2026 Dag 355 Nieuw-Zeeland Poortjes en stof op de Around the Mountains Trail Vandaag klagen we over de poortjes. En de stoffige zandwolken, trouwens, dat ook! Dat het Franse gezin hun kroost over het hele pad verspreidt kan me niet zoveel schelen. Dat we door een veecorridor fietsen eigenlijk ook niet, want ach, over het hekwerk kijk ik wel heen. Maar dat we door tig poortjes moeten, dat […]
mei 13, 2026 Dag 353 Nieuw-Zeeland De Nevis Valley door Na dertien uur ritsen we de tent open en steken we de kop naar buiten. Yes! Blauwe hemel! Zon! Eenmaal eruit gerold zien we dat álles bevroren is: de tent, tassen, zonnebril, het gras en ook het water in de bidons. De ochtend ontdooit langzaam. Zelf was ik later, veel later pas, een beetje ontdooid, […]
mei 12, 2026 Dag 352 Nieuw-Zeeland Nevis Road: grind, wind en de oranje man Ik klim de Nevis Road op. Het is er stil. Ik hoor niets behalve een stoffig piepje bij elke trap. Naar beneden kijkend, zie ik de Dunstan vallei, en nog verder naar beneden kijkend, mijn schoenen rondjes maken boven niet eens zo heel hobbelig grind. Balans verliezen, slalommen, rondkijken, hardop zingen: het kan allemaal. Halverwege […]
mei 8, 2026 Dag 349 Nieuw-Zeeland De Otago Central Rail Trail We dwalen door een goudmijngebied, bevangen door een jolige stemming. Dat komt ook door de tassen. Of beter: wat erin zit. Gisteren iets te enthousiast ingeslagen, en daarom zitten er nu biertjes in die bij elke hobbel zachtjes tegen elkaar tikken. Niet hoorbaar, maar we horen het toch. Goed, we geven toe. We klimmen een […]
februari 13, 2026 Dag 319 Maleisië De palmboomwerkers Bij het ontbijt dronken we blikjes Nescafé koffie, en toen keek ik naar de ingrediënten. Van alleen het lezen al kreeg ik kanker. De eerste was, niet geheel verrassend, suiker. Geen percentage (ook niet verrassend). Tweede was melk. Mager, gelúkkig. Daarna pas koffie, instant, met een verbluffende 1,2 procent. En dít drink ik? Kan ik […]
februari 8, 2026 Dag 314 Maleisië De Cameron Highlands Twintig graden moet het daar zijn, dus maakten we de Cameron Highlands ons doel. Al twee weken verheugden we ons erop, vanuit onze dampende tent. Daar fietsen we dan, al glunderend, maar ook bang omhoogkijkend, naar een angstaanjagende hoeveelheid hoogtemeters: 1700, om precies te zijn. Bij de zestigste kilometer begint de victorie: een paar verrukkelijke […]
januari 13, 2026 Dag 288 Thailand Een hele familie op één scooter Ineens kwam deze scooter voorbij. Een moeder met drie kinderen — natuurlijk. Ik was tenslotte in Thailand. Ik zwaaide niet, ik riep niets, ik deed eigenlijk niet zoveel. Ik volgde ze alleen met mijn camera. Klik. De achtergrond werd vaag, de scooter reed verder, en de moeder keek precies op dat moment om. Naar mij. […]
januari 10, 2026 Dag 285 Thailand Highway 4006 en de zijweggetjes We hadden natuurlijk op de Highway 4006 moeten blijven, maar het oog wil ook wat. Véél zelfs. Bovendien: daar reden we op een smalle vluchtstrook naast een drukke weg, en hier in mooi, groen geglooi. Maar uiteindelijk zijn deze heuvels nogal demotiverend. Alleen in de lichtste versnelling kom je tergend langzaam naar boven, om daar […]
januari 9, 2026 Dag 284 Thailand De 28% klim bij Ranong Canyon (ja, dat lees je goed) Gisterochtend kijkt Uwe nog eens naar het hoogteprofiel. Ik denk: beter even niks zeggen… want hij trekt een gezicht van ik-weet-het-nog-zo-net-niet. ‘Of…’, mompelt hij, ‘we gaan iets zuid, en klimmen daar de bergen in.’ Ik ben de beroerdste niet, dus ik knik. ‘Alleen,’ zeg ik nog voorzichtig, ‘die route is langer, drukker, bovendien is die […]
januari 5, 2026 Dag 280 Thailand Zes ogen en acht procent omhoog Zes ogen kijken ons vanuit het eetkraampje nieuwsgierig aan. Een man op vlotte gympen komt op ons af en zegt: ‘Zitten? Eten? Dat kan hoor. Je krijgt een goede portie.’ Dat is fijn om te weten, vooral dat laatste. De vrouw zet ons rijst met kip voor en glimlacht ons lief toe, van een gebit […]
december 22, 2025 Dag 266 Thailand De markt op het spoor De tienduizendste kilometer brengt ons hier, naar de Maeklong Railway Market, een markt die op een spoor ligt. Niet ernaast. Óp. Zodra het fluitje klinkt komt alles om me heen in beweging: luifels verdwijnen, koopwaar schuift opzij, sommigen klikken nog haastig een selfie met het lege spoor, de rest wurmt zich tussen de kraampjes. Telefoons […]
december 17, 2025 Dag 261 Japan De kleine Japanse struikelblokken Ik word ongeduldig als ik achter iemand loop. Voorlangs piepen zou sneller zijn, maar ik hou me in. Schijnt dat ze dat storend vinden aan buitenlanders. Dus loop ik mee, op hun tempo, langzaam, en doe mijn best niet tegen hun enkels te botsen. Dat zou ook weer niet helpen. We staren naar de knopjes […]
december 10, 2025 Dag 254 Japan De weg naar Fukuoka Een oude man stopt zijn auto vlak voor me. Ik stop ook maar, hij wil misschien iets vragen of, altijd leuk, ons toejuichen. Zwaaiend gebaart hij dat de weg verderop dicht is. Gesloten weg? Tss, dat riedeltje weer. Nog maar twintig meter klimmen. Twintig! Huppekee. Bij het begin van de weg staan vijf borden. Vijf […]