december 8, 2025 Dag 252 Japan Eindelijk, de stilte van Japan Na 2000 kilometer fietsen we nog steeds langs dezelfde huizen. Zelfde Daihatsu’s. Tuintjes. Stadjes. Mensen. Lawsons. Bossen. Japan ziet er overal hetzelfde uit. Het is mooi hoor. Soms een panorama, soms over een vulkaan, sushi van de 7-Eleven. Maar meestal fiets je door een groene tunnel. Ik zou haast willen zeggen: een beetje saai. Maar […]
december 4, 2025 Dag 248 Japan De dampende Aso-vulkaan ‘Wil jij?’ zeggen we tegen elkaar. De kou verlamt me. Nee, ik wil niet wandelen. Zolang ik mijn tenen niet voel heb ik weinig zin. Ik wil dat ik het wil, net zoals ik wil dat ik wil vegetarisch eten of fietsen voor een goed doel — maar ik wil het niet. We staan boven […]
november 23, 2025 Dag 237 Japan Het kapotte stoeltje Met een dikke grijns komt Uwe terug. Hij is óók wezen douchen in de rivier. Het was niet alleen lekker, maar ook gewoon dringend nodig. Ons eten is op en we hebben zin in bier. We kunnen niet blijven, we moéten verder. Maar wat als de energie op is? We gingen uit drie-dagen-klimmen-doodop gevoelens een […]
november 22, 2025 Dag 236 Japan Het bamboevuur Mijn hart maakt een sprongetje als ik Uwe zie. Niet alleen omdat het Uwe is, maar om zijn duim. Die gaat omhoog. We hoeven niet verder, hij heeft een plek gevonden. Dat had even geduurd. Kamperen zonder kamvuur? Kan niet. We moesten wel doorzoeken tot we een plek met hout vonden. En zo verstreken er […]
november 21, 2025 Dag 236 Japan De UFO Line in Shikoku ‘Ik heb een tijdje niet meer horen klagen over je zadel, heb je de pijn geaccepteerd?’ Kennelijk mopperde en klaagde ik nogal veel over mijn zadelpijn tegen mijn lief. Uhm. Oeps. En ja, ik heb het volstrekt geaccepteerd. Het hoort er nu eenmaal bij, denk ik dan maar. Maar laten we wel wezen: het is een […]
november 19, 2025 Dag 233 Japan Route 494 over de Kuromori-pas ‘Even kijken of er een plekje is.’ Klappertandend blijf ik wachten—Uwe is al verdwenen. Ik wil graag afdalen, maar nú even niet. Mijn maag knort en ik voel mijn vingers nauwelijks nog. Ik wil bij het vuur kruipen tot ze tintelen. Ik kijk nog één keer achterom, naar de eilanden waar we de afgelopen dagen […]
november 19, 2025 Dag 233 Japan Midden op de Kurushima Kaikyō Bridge Soms, als ik iemand vervelend werk zie doen, denk ik: wat zou de vreselijkste baan ter wereld zijn? Zo eentje die je echt nie-mand gunt. Midden op de Kurushima Kaikyō Bridge staat een man. De wind blaast snoeihard en is ijskoud, en hij staat daar maar. Met één taak: een bord omhoog houden als een […]
november 15, 2025 Dag 229 Japan Kamperen tussen de mandarijnen op Ikuchi Island Een kleine pickup stopt naast onze tent. We zetten ons schrap voor de boze blik die ongetwijfeld gaat komen. Een vragend hoofd stapt uit de auto. Ik loop meteen naar hem toe en laat hem het scherm zien van mijn telefoon. We pakken onze spullen. We gaan weg. Sorry voor de overlast. We zijn nog […]
november 6, 2025 Dag 220 Japan Nog meer regen Regen… wát een pretverderver. Onhandig ook. Voor iemand op de fiets, die min of meer altijd buiten leeft en niets makkelijk droog krijgt, is dat klamme, natte, niet altijd fantastische weer hier soms best irritant. Je denkt vast, als ik even verder mag zeuren, dat Engeland veel regen heeft, maar Japan heeft ruim anderhalf keer […]
november 2, 2025 Dag 216 Japan Kamperen langs de weg ‘Hebben jullie een vuurschaal mee?’ Ik hoor het de campingvrouw nog zeggen. Ik wist niet of ik moest lachen of fronsen. Of allebei. Toen wees ik maar wat naar onze tassen. Ze keek alsof dat niets verklaarde. Goed, dat was gisteravond. Vanavond is weer een heel ander verhaal. Het is al dagen moeilijk om een […]
november 1, 2025 Dag 215 Japan De gesperde klim bij Takayama O. Hadden we dat maar eerder geweten. Geïrriteerd staan we stil. Daar hebben we geen zin in. We willen best eens omfietsen hoor, maar nu niet. We zijn halverwege, hebben net 400 meter geklommen, en in onze tassen wacht de sushi. We hebben even geen mentale ruimte voor alweer een onaangekondigde wegversperring. Met camera’s, deze […]
september 7, 2025 Dag 160 Georgië De Zagari-pas in de Kaukasus Soms, als ik een bergpas op fiets, denk ik: hé, dit paadje gaat nog hoger, naar een uitzicht dat vast nog beter is. Dit is zo’n paadje. We zijn hoog, heel hoog. We zijn op de Zagari-pas, één van de hoogste in het land, midden in de Grote Kaukasus. Een afgelegen pas ook nog eens. […]
september 6, 2025 Dag 159 Georgië De vallei naar de Shkhara-gletsjer Ushguli is leuk, maar wat nog veel leuker is, is de vallei naar de Shkharagletsjer. Hypnotiserend bijna. Weet je waarom? De Shkara. De iets meer dan 5000 meter hoge Shkara aan het einde van de vallei. En precies daar gaat de weg recht op af. Vlak ervoor kamperen we, twee kilometer van de gletsjer vandaan. […]
september 3, 2025 Dag 156 Georgië Het dal van de Ushba-gletsjer Toen we de Kaukasus naderden, wilde ik die witte pieken van dichtbij zien. Die van een paar dagen eerder, op de Zekari-pas bij Abastumani. Maar nee, hier zie je ze niet. Te dichtbij. De bergen staan in de weg.
mei 18, 2025 Dag 48 Montenegro Biogradska Gora: klimmen door sneeuw Met maar één doel gingen we naar Kolašin: boodschappen doen. In de ochtend stappen we weer op de fiets en rijden naar de supermarkt. Daar staan we dan, voor gesloten deuren. Het is zondag. Gisteren nog vijf uur zwoegen over keien en modder — en nu twijfelen we aan de volgende etappe: 8 kilometer klimmen, […]