september 12, 2026 Dag 453 Australië Wachten tot de weg dichtgaat Het is 4:00 uur. Zullen we al opstaan? Nog maar even proberen te slapen. We hoeven ook niet te overdrijven, zo vroeg in de ochtend al opstaan. Om half vijf liggen we nog wakker. Om vijf geven we eraan toe. En dat beviel ons opperbest. De nachten zijn hier zo lang dat je ‘s ochtends […]
september 5, 2026 Dag 449 Australië Oodnadatta Track: modder, plassen en vijf Australische mannen Het is 10:30 uur en we staan met een glas witte wijn in de hand, modder nog aan de schoenen, en omringd door vijf Australische mannen ergens in de zeventig, die elkaar al decennialang kennen. Een uur eerder zakten we nog tot de enkels weg in een weerbarstige modderpoel. De weg was overstroomd, en niet […]
september 3, 2026 Dag 448 Australië Oodnadatta Track, en de eerste tachtig Ik trappel. Ik staar naar het bord. De update komt zo: gaat de Oodnadatta Track open of niet? Ik voel me net als bij een marathon, waar je aan de start staat, opgewarmd, en toch nog een kwartier moet stil blijven staan. Benen gespannen, hart dat net iets te hard klopt. Een beetje nerveus, een […]
augustus 15, 2026 Dag 437 Australië De boze stier Het is een windstille avond en de hemel blijft ook na het ondergaan van de zon helder. Een perfect moment voor een foto, zeg ik vastberaden, en loop naar de windmolen om er een foto van te maken met de sterrenhemel. De stier achter het hek zie ik niet — alleen die twee twinkelende ogen […]
juli 30, 2026 Dag 425 Australië Een bos vol verkeerde plekken In een schemerig bos net buiten de stad zoeken we fietsend naar een plekje. Nu eens niet relaxt en nieuwsgierig, maar met lichte paniek; het is bijna donker. “Hier misschien?” De berm is vlak, dat wél. Al keken we er niet naar. We keken vooral naar het huis erachter. Dus dóór, naar vijftig meter verderop, […]
juli 23, 2026 Dag 422 Australië Een nacht met uitzicht Gaan we echt in de regen, voorbij de bordjes ‘alleen bij droog weer’? ‘Een probleem is pas een probleem als je er last van hebt,’ zei Johan Cruijff al, dus wagen wij ons op de trail, waar de genadeloze regen blijft vallen op de stoffige zandweg. O god, wáár zijn we aan begonnen? dacht ik […]
juli 8, 2026 Dag 396 Nieuw-Zeeland Raetihi en de Ruapehu-vulkaan Er loopt een weg naar Raetihi en ergens onderweg krijg je een van de meest mooiste uitzichten die je je kunt wensen. Ineens verschijnt, zonder waarschuwing, een enorme vulkaan aan de horizon. Met een dikke laag sneeuw op zijn kop. Die is gaaf om als decor te hebben tijdens het fietsen. We fietsen op de […]
juni 20, 2026 Dag 389 Nieuw-Zeeland Remutaka Cycle Trail en het kampvuurprobleem We zijn klaar met de Remutaka Trail en zitten met de voetjes bij de kachel in de campingkeuken. Zo komen we de avond ook wel door. Dat buitenzitten zonder kampvuur zit er voorlopig niet meer in. Van ‘het is nog nét warm genoeg’ is geen sprake meer. Dat ‘net’ is inmiddels verdwenen. Het seizoen van […]
juni 18, 2026 Dag 387 Nieuw-Zeeland Gelaten wachten Het is natuurlijk fijn dat het écht zomers weer is. Wel jammer dat ik nu niet toekom aan een paar dagen hangen in een hotelkamer om nog even uit te zieken. Want je moet in zulk weer toch maar gewoon door. Op de fiets dan maar, naar het noorden, dan kan een hotelletje misschien wel […]
juni 18, 2026 Dag 371 Nieuw-Zeeland Het zogenaamd makkelijke stuk Na een koude nacht bovenop hoeven we alleen nog wat bergkammen over en dan naar beneden. Makkie, dacht ik. Bleken we helemaal nog niet boven te zijn. Ik trap me het schompes. Het is (en blijft) ruig, of smal, of steil. Soms alle drie tegelijk. Ik moet blijven staren naar de grond om overeind te […]
juni 6, 2026 Dag 370 Nieuw-Zeeland Het zogenaamde fietspad “Hè verdorie.” Verontwaardigd kijkt Uwe naar zijn voorste tas, die alweer vastzit achter een kei. Ik kijk naar het pad voor me. De eerste kilometers zouden makkelijk zijn. Zijn ze niet. Later zou iedereen zeggen: de Paparoa Track? Echt? Hebben jullie díe gedaan? Of ik zin had in een biertje. Nou en of! Ze zijn […]
juni 3, 2026 Dag 368 Nieuw-Zeeland De Wilderness Trail, en het vooruitzicht op niksdoen We fietsen door een ondoordringbaar, begroeid bos en ineens hoor ik: “hoe flikken ze dat?” Verrek. Dat moet echt eeuwig geduurd hebben, zo’n fietspad uithakken. Het ziet er zo gewoon uit, bijna als een fietspad langs een provinciale weg. Maar het is niet gewoon. Het is net zo zeldzaam als regen op het juiste moment. […]
mei 31, 2026 Dag 364 Nieuw-Zeeland Westcoastin’ naar Bruce Bay Voor de eerste keer sinds we in Nieuw-Zeeland zijn hebben we meewind. Echt. Dit is niet zo’n overdreven statement om grappig te zijn, of een punt te maken. Nu de wind een beetje mee zit, halen we toch zeker met gemak zo’n vijfentwintig kilometer per uur, en hebben we het gevoel dat we niet te […]
mei 26, 2026 Dag 363 Nieuw-Zeeland Haast, en de watervallen Wat hebben mensen met watervallen? Of, laat ik niet zo kritisch zijn, waarom heb ik niks met watervallen? Jammer denk ik, want ik zie dat je er veel plezier aan kunt beleven. Ik voel geen diepe ontspanning over me komen bij het aanhoudende geluid van kletterend water. Ik spring niet op van enthousiasme als een […]
mei 24, 2026 Dag 361 Nieuw-Zeeland Onderweg naar Haast, in de regen De weg naar Haast is prachtig, met al dat fluweelgroen bos, maar zodra het begint te regenen kun je maar beter schuilen. Dat lukt ons nét op tijd. Gisteren waren we precies met de eerste regendruppels in de Makarora Lodge, ons hotel voor een paar nachten. Eén ding zit ons wel een beetje dwars. Hiermee […]