Ineens kwam deze scooter voorbij.

Een moeder met drie kinderen — natuurlijk. Ik was tenslotte in Thailand. Ik zwaaide niet, ik riep niets, ik deed eigenlijk niet zoveel. Ik volgde ze alleen met mijn camera. 

Klik.

De achtergrond werd vaag, de scooter reed verder, en de moeder keek precies op dat moment om.

Naar mij.

Ze lachte.

En toen had ik deze foto.