Ushguli is leuk, maar wat nog veel leuker is, is de vallei naar de Shkharagletsjer. Hypnotiserend bijna. Weet je waarom? De Shkara. De iets meer dan 5000 meter hoge Shkara aan het einde van de vallei. En precies daar gaat de weg recht op af. 

Vlak ervoor kamperen we, twee kilometer van de gletsjer vandaan. We staan vroeg op, maar blijven eerst uren bij de tent zitten, kijkend naar de berg en het ijs, nu even zonder wolken. Pas als het druk wordt lopen we ernaartoe, zo ver mogelijk, tot we er vlak voor staan. Zo dichtbij dat je de kou voelt. 

Het leeft, letterlijk: stenen rollen, ijs breekt, blokken liggen verspreid. Ik ga er vlak voor staan en kijk omhoog. Ik slik. Ik slik nog eens. De omvang van de ijsmassa, jeetje, die is groot, groter dan ik dacht, zo groot dat ik er een beetje stil van word. Het voelt spectaculair.